Het verhaal van

“De grond onder mijn vrije voeten zakte in”

21-11-2018

In deze serie ‘Het verhaal van’ delen vrouwen hun verhaal over hun zwangerschap na hun veertigste. Vandaag het eerste deel van het verhaal van Rüt Maria. Op haar veertigste raakte zij onverwachts voor de vierde keer zwanger.

“Ik was voor de eerste keer mama geworden op mijn twintigste en de laatste keer op mijn dertigste, wat ik een mooie leeftijd vond om het af te sluiten. Ik begon net uit de kleine kids te raken, ik had drie prachtige tienerdochters in huis, volop werk aan mijn carrière in het buitenland, een druk sociaal leven en ik kreeg mijn vrijheid weer een beetje terug tot het moment dat ik overtijd was.

Ik kocht twee testen bij de apotheek, sloot me op in de badkamer en tien minuten later zakte ik letterlijk huilend op de grond. De grond onder mijn vrije voeten zakte in. Het nieuws sloeg in als een bom. Mijn man wilde geen kinderen meer en ik eigenlijk ook niet. We woonden op Ibiza, waar er zelfs een celstraf staat op een abortus. Mijn oudste dochter begon te steigeren toen ik het haar vertelde en ze vroeg of ik het wilde houden. Ik antwoordde haar met de vraag of ik deze vraag ook had gesteld toen ik van haar zwanger was. Mijn middelste dochter, van toen negentien jaar, ging er rustiger mee om en mijn jongste dochter was al lang niet meer dat kleine meisje want die was ondertussen ook al tien jaar. Niemand, maar ook niemand in mijn gezin, rondom me, of waar dan ook stond te wachten op dit nieuws.

Een harde tijd brak aan, ik kreeg nergens gehoor. Mijn leven draaide 180 graden, ik huilde dag en nacht, maar ik vermande me. Ik werd al vlug doorgestuurd van de huisarts, naar de vroedvrouw, deed voor-lessen voor zwangere vrouwen en begon op te merken dat ik voor Spaanse termen niet oud was. Deze zwangerschap was anders, ik verzorgde me extra goed, nam gezonde voeding, fietste en wandelde veel en ik ging bewust minder werken.

Maar hoe meer mijn buik groeide, hoe meer ik verwijderd raakte van mijn sociale contacten, vriendinnen waren uit de kleine kinderen en ook mijn man kon maar moeilijk aan het idee wennen. Mijn kinderen zonderden zich af en vaak kreeg ik het gevoel dat de baby in mijn buik en ik met zijn tweeën tegen de wereld vochten.

Iedereen zijn leven ging gewoon verder, mijne werd overhoopgegooid. Het voelde als een bittere pil die ik zelf moest verwerken…’’

Benieuwd naar deel 2? Deze komt heel snel online!

(Foto: Rüt Maria)

1 Reactie

  1. Angelika

    Wow heftig zeg.kan niet wachten op je verhaal.succes

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *