Het verhaal van

“Hij gaf een gil en begon te huilen van blijdschap”

04-01-2019

In deze serie ‘Het verhaal van’ delen vrouwen hun verhaal over hun zwangerschap na hun veertigste. Vandaag het verhaal van Angelika. Op haar 42ste raakte zij zwanger.

“Ik heb altijd al een kinderwens gehad. Ik had toen een vaste relatie en we waren het aan het proberen, maar ik werd niet zwanger. Toen ben ik naar de gynaecoloog geweest voor onderzoek. De gynaecoloog in het Dijkzicht ziekenhuis zei dat ik eerst twintig kilo moest afvallen. Dat was twintig jaar geleden ongeveer. Mijn relatie is toen uitgegaan en ik heb jaren geen vriend gehad.

In 2013 heb ik een maagverkleining gehad en in maart 2015 heb ik een man leren kennen. Hij had, net als ik, ook een kinderwens. Ik zei: “Als het goed gaat moeten wij wel snel zijn haha.” Wij zijn samen op vakantie gegaan naar Torremolinos in Malaga. In mijn koffer heb ik allemaal maandverband en tampons gestopt omdat ik ongesteld moest worden en dan altijd heel erg vloei. Maar goed, tijdens de vakantie hebben we lekker genoten. Ik heb ook gewoon bier gedronken  en ik rookte. Mijn vriend vroeg: “Heb je ergens last van? Je borsten, rugpijn of buikpijn?” Ik zei: “Nee man, misschien kan het door het klimaat komen dat ik nog niet ongesteld ben geworden.

De vakantie zat erop en eenmaal in Nederland aangekomen was ik het nog steeds niet geworden. Totaal niet denkend dat ik zwanger zou kunnen zijn, heb ik na een week toch  maar een test gedaan, maar die gaf niks aan. Ik was verdrietig, maar een vriendin van me zei dat het wel goed zou komen. Ik gooide de test in de prullenbak. Ik nam een bakje koffie en iets in mijn hoofd zei: “Ga naar die prullenbak en pak die test.” Dit heb ik gedaan en ja hoor hij gaf aan dat ik zwanger was.

De eerste die het wist was mijn vader. Hij zei: ” Ja, ja rustig dadelijk ben je het niet.” Ook zei hij dat we een goeie test zouden gaan halen. We gingen naar de Kruitvat om een uitgebreide test te halen en eenmaal thuis aangekomen heb ik die gelijk gedaan. Ja hoor de test gaf 1 á 2 weken aan. Ik was zo blij. Ik heb mijn beste vriendin gebeld, we moesten allebei het huilen. Mijn vriend had een dienst tot 18.00 uur op zijn werk, toen hij thuis kwam, liet ik hem eerst rustig eten. Daarna zei ik dat ik een cadeautje voor hem had. Ik had de test netjes ingepakt en gaf die aan hem. Hij pakte hem uit en kon zijn ogen niet geloven. Hij gaf een gil en begon te huilen van blijdschap. Mijn dag en leven kon niet meer stuk en dat terwijl de arts zei: “Mevrouw hou er rekening mee dat u moeilijk zwanger kunt worden.” Ik heb gelijk de volgende dag mijn gynaecoloog gebeld en gezegd dat ik zwanger ben. Hij  zei dat dat niet kon, omdat mijn waardes te laag zijn. Ik zei dat ik toch echt zwanger ben.

Ik was in maart uitgerekend en heb een fantastische zwangerschap gehad. Geen klachten, niks. Ik was  42 jaar toen ik beviel van onze dochter. Ze is geboren op 1 maart 2017. Ze was zo klein, ze woog 1919 gram en ze was 38 cm. Met een score van 8.9.10 deed ze het geweldig. Ze heet Valeria.  Wat was ik een trotse mama en 28 dagen later werd ik 43. Mijn leven is zo veranderd. Ik ben nu inmiddels wel een alleenstaande mama, maar dat gaat perfect.”

(Foto: Angelika)

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *