Het verhaal van

“Zou je het weer zo doen?”

14-12-2018

In deze serie ‘Het verhaal van’ delen vrouwen hun verhaal over hun zwangerschap na hun veertigste. Vandaag het verhaal van Linda. Na een lang traject raakte zij op haar 46ste voor de eerste keer zwanger.

“Zou je weer zo oud kinderen baren als je het over kon doen?”“Ben je anders dan andere moeders als je ‘zo oud’ aan kinderen begint?”“Ben je niet bang dat je kinderen zonder moeder opgroeien (je gaat eerder dood dan een ‘normale’ moeder!)”“Kun je straks wel met je kinderen spelen? Je bent tenslotte in je fifties als je kinderen van alles met je willen ondernemen…”

Ik kan deze veelgestelde vragen slechts antwoorden met: “Ik weet het niet en mijn kinderen weten niet beter. Ik ben hun moeder en ze vinden mij leuk.”Zes en een half, om precies te zijn, zijn ze. Mijn wonderbaarlijke tweeling. En ik 53 jaar en 2 maanden.

Ik ontmoette mijn partner toen ik begin veertig was. Binnen een jaar raakte ik zwanger, maar na elf weken ging het mis. De behandelend arts stuurde mij opgewekt de deur uit: tot over een paar maanden. Niet dus…

Een paar maanden werden al snel een paar jaar gevuld met IUI en de bijbehorende medicatie. In november 2010 ging ik naar Rotterdam voor de zoveelste behandeling. Met mijn benen nog in de stijgbeugels kreeg ik te horen dat dit mijn laatste behandeling was. Ik was 45 geworden. “Nog wel even langs de gynaecoloog hoor, voor een afsluitend gesprek.” Daar zaten we dan. “Misschien moeten jullie IVF overwegen, in Spanje bijvoorbeeld. In Nederland worden jullie in ieder geval niet meer verder geholpen.”

Driekwart jaar later zaten we, geprepareerd en stijf van de medicatie, in het vliegtuig richting Cyprus. Een pakketreis: hotel met onverwarmd zwembad, exotisch ontbijt en nog zeker tien andere koppels met een kinderwens. Busje van hotel naar kliniek en visa versa. Nog meer pillen, nog een alarm, nog een echo en daar was het verlossende telefoontje: nu naar de kliniek; het is tijd voor de terugplaatsing. Het ging razendsnel. Voordat ik het wist werd ik de behandelruimte uitgereden en kneep de arts me in mijn arm: “Je bent nu zwanger he…”

Mijn man had online extra vroege zwangerschapstesten besteld. Ik was ruim een week overtijd toen hij daarmee op de proppen kwam. Hij stond de deur te schilderen in de tuin, ik zat met hartkloppingen op de wc…

“Man, man, man, kijk nou, een blauw streepje, ik ben zwanger!”, schreeuwde ik de tuin in. “Veel te licht toch dat streepje”, zei hij en hij schilderde vrolijk verder. Een tweeling kregen we, ruim zes jaar geleden.

Op het schoolplein kijk ik heimelijk rond om te zien of ik anders ben dan de moeders van 20+. Ja, ik ben zeker anders, in sommige gevallen heel anders, maar vaak ben ik net zoals zij: moeder.

(Foto: Linda)

Noot van de redactie:
Op het mama lifestyle blog Mamaschrijft is een blog te lezen van Catelijne. Ook zij is op latere leeftijd moeder geworden en deelt haar verhaal. Zeker de moeite waard om even te lezen! Verder zijn op deze website artikelen te lezen die geschreven zijn voor en door mama’s met een verscheidenheid aan interessante onderwerpen. 

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *